Mag ik nog chips eten? Hoe om te gaan met eco-guilt

Misschien komt dit over als een gekke vraag, maar als je mij een beetje kent, weet je dat chips mijn grootste guilty pleasure is, oké, misschien vallen frietjes in dezelfde categorie. Ik kan niet zonder chips en friet in mijn leven! Maar chips zit verpakt in een plastic zak, dus hoe doe je dat als je begint aan een zero-waste lifestyle? Ik heb geprobeerd eigen chips te maken van onverpakte aardappelen. Uiteraard zal het aan mijn kookkunsten liggen, maar het was geen groot succes. Mag ik dan nooit meer chips eten?

Wat is eco-guilt eigenlijk?

Juist toen ik begon met duurzamer leven had ik erg veel last van eco-guilt, maar wat is het eigenlijk? Eco-guilt is wanneer je je schuldig voelt, omdat je iets voor het milieu had kunnen doen en ervoor gekozen hebt dat niet te doen. Het maakt niet uit hoe milieubewust je al leeft, eco-guilt kan iedereen overkomen.

Mijn zero-waste journey begon met minder plastic gebruiken en in het begin sloeg ik daar in door. Ik deed er werkelijk alles aan om mijn boodschappen onverpakt te kopen en alternatieven te zoeken voor mijn verzorgingsproducten. Ik at bepaalde dingen niet meer omdat ze verpakt zaten in plastic. Tot op zekere hoogte is dat positief, want door er extreem in door te slaan ontdek je de vele opties die beschikbaar zijn, alternatieven die inmiddels vanzelfsprekend zijn geworden. Toch zou ik iedereen aanraden om je leven niet in een keer zo drastisch te veranderen, maar door middel van kleine stapjes aanpassingen te maken waar je blij van wordt. Uiteindelijk kom je op hetzelfde punt uit, maar geniet je meer van het proces.

Zodra ik minder plastic gebruiken eenmaal onder de knie had, begon ik me druk te maken over de herkomst van producten. De duurzaamste optie is niet altijd overduidelijk, want een Nederlandse tomaat is niet perse duurzamer dan een tomaat uit Spanje. Het gaat bij duurzaamheid over het hele proces, van grond tot mond. Tomaten kunnen in warme landen zonder hoge energiekosten om de kassen te verwarmen worden geteeld. Ondanks het transport naar Nederland kan het nog steeds milieuvriendelijker zijn om producten uit het buitenland te importeren. De allerbeste oplossing is natuurlijk om seizoensgroente te eten, maar wij zijn er inmiddels zo aan gewend dat we het hele jaar door avocados, mangos en bananen kunnen eten. Allemaal producten die uit tropische landen naar Nederland vervoerd moeten worden. Kan ik dan beter geen banaantje meer in mijn yoghurt doen? Eigenlijk zou ik gewoon moeten genieten van een Nederlands appeltje en seizoensgebonden moeten eten.

Vervolgens begon ik mijn vleesconsumptie te minderen.Inmiddels eet ik geen vlees meer en eet ik zelfs grotendeels veganistisch. Alles wat ik kan vervangen met een plantaardige optie doe ik, maar een alternatief voor een echt lekker stukje kaas of een goede pizza heb ik nog niet kunnen vinden. Ik voel me nog steeds schuldig als ik zuivel eet, maar ik probeer een balans te vinden tussen genieten van het leven en mijn rol als eco-warrior. Nog een dilemma is dat sommige vegan of vegetarische producten verpakt zitten in plastic. Wat is dan beter? Geen vlees eten of geen plastic gebruiken? In dit geval denk ik geen vlees eten, maar ook dit is weer een moeilijke vraag waar de meningen over verdeeld zijn!

En dan moet je natuurlijk ook nog eens nadenken over waar je je spullen koopt. Het liefst koop ik helemaal niks, maar als ik wel wat nodig heb kies ik voor duurzame sociale merken die ik graag steun. Toch heb ik in de afgelopen jaren heus nog wel eens een keer iets gekocht wat niet zo duurzaam was en gelijk kwam dat schuldgevoel weer op. Hoe kan ik dat nou doen terwijl ik beter weet?

Hoe kom je van je eco-guilt af?

Zo zie je maar, eco-guilt kan je helemaal gek maken, want op het gebied van duurzaamheid is er zo veel waar je aan moet denken. Het gevoel dat je nooit genoeg doet is vervelend en dingen laten waar je van houdt kan stressvol zijn. Je wordt er bijna duizelig van, maar laat je niet demotiveren! Eco-vriendelijk leven is juist leuk, er gaat een wereld voor je open.

De alternatieven voor single-use plastics hebben ervoor gezorgd dat ik alleen nog maar producten koop van hoge kwaliteit, verzorgingsproducten gebruik die beter zijn voor mijn gezondheid en mijn huis er opgeruimd uitziet. Allemaal voordelen waar ik super blij van word! Als ik last heb van eco-guilt denk ik na over alles wat ik wel al doe.

“The key to succes” is om niet te streng te zijn voor jezelf. Toen ik voor het eerst stopte met vlees eten had ik veel last van cravings, er waren bepaalde lievelingsgerechten die ik echt nog heel graag wilde eten. Omdat ik het te moeilijk vond, ben ik op een gegeven moment weer vlees gaan eten. Ik voelde me daar niet goed bij en wilde weer vegetarisch eten, alleen dit keer pakte ik het anders aan. Als ik enorme trek had in een vleesgerecht mocht ik dat van mezelf gewoon eten. Hoe langer ik zo goed als geen vlees at, hoe minder lekker ik het begon te vinden. Inmiddels heb ik helemaal geen cravings meer!

Ik mag chips eten!

We gaan de wereld niet redden door te obsederen over iedere keuze die we maken, dat leidt ons alleen maar af van het grotere probleem. Het zorgt ervoor dat we verstijven en vervolgens helemaal niks meer willen doen. Uiteindelijk veroorzaakt schuldgevoel meer schade dan dat het goed doet.

Ben ik perfect? Zeker niet! Ben ik dan slecht? Ik mag hopen van niet! Als ik af en toe wil genieten van een zak chips doe ik dat tegenwoordig zonder schuldgevoel. Ik doe namelijk op vele manieren mijn best om de juiste keuzes te maken die goed zijn voor mens, dier en klimaat. Dat je niet alles goed doet, wil nog niet zeggen dat je helemaal niets moet doen.

Laat je niet demotiveren door eco-guilt en geniet van het avontuur om jouw leven te verduurzamen. Voor mij is het tot nu toe een bijzondere reis en ik ben heel benieuwd wat er nog meer op mijn pad komt. Ik heb heerlijke recepten ontdekt, heb inspirerende mensen ontmoet, ben gezonder gaan leven, ben minimalistischer gaan leven en heb hierdoor zelfs een eigen bedrijf opgericht! Ik heb ontzettend veel geleerd en ik blijf me door ontwikkelen omdat ik graag mijn steentje wil bijdragen.

Laat een reactie achter